Obligacja 7-ej pożyczki Miasta Warszawy na rubli sto z kuponami

Towarzystwo Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej powstało w 1838 roku, celem jego utworzenia była budowa pierwszej linii kolejowej na terenie Królestwa Polskiego. Miała ona łączyć Warszawą z terenami Galicji (częścią obecnego Sosnowca). Pierwszy odcinek został otwarty w 1848 roku (początek budowy to listopad 1844 roku), a ostatecznie miał liczyć 327 kilometrów.

Przedsiębiorstwo postanowiło zaciągnąć dużą pożyczkę, którą systematycznie planowało wykupywać (seriami). Pierwsza z nich obejmowała 19.200 obligacji. Oczywiście, emisja obligacji stanowiła możliwość inwestycji – Towarzystwo było zobowiązane do wykupywania takich obligacji w określonych odstępach czasu, w tym przypadku dwa razy w roku – 1 stycznia i 1 lipca. Wtedy każdy posiadacz takiej obligacji otrzymywał stosowne dywidendy, czyli konkretne zyski finansowe. Były to 3 ruble i 75 kopiejek.

Dokument podpisali dwaj członkowie Rady Zarządzającej Towarzystwa – członek delegowany T. Zieliński i kasjer główny (podpis nieczytelny).

Na rewersie znalazła się tabela ich umorzenia. Sam dokument jest trójjęzyczny – rosyjski, polski i niemiecki. Obligacja ma ubogą szatę graficzną – ornamenty w formie ramy roślinnej z herbem Imperium Rosyjskiego. Dodatkowo zostały tam umieszczone trzy pieczęcie tuszowe (w tym jedną z instytucji z Brabancji, a drugą z Holandii). Wytłoczono także pieczęć samego Towarzystwa.