Karta powołania Tadeusza Baranowskiego

Prezentowany dokument to karta powołania Tadeusza Baranowskiego wystawiona przez Dział VI Stacji Filtrów Wodociągów i Kanalizacji Zarząd Miejski w m.st. Warszawie z na dzień przed wybuchem II wojny światowej – 31 sierpnia 1939 roku. Karta nosiła numer porządkowy 18578.
Baranowski miał służyć w komendanturze obrony przeciwlotniczej i przeciwgazowej Stacji Filtrów miasta Warszawy, która mieściła się przy ulicy Koszykowej 81.
Już od stycznia 1939 roku na terenie całej Warszawy intensywnie tworzono organizację obrony przeciwlotniczej i przeciwgazowej. Miasto zostało pokryte zwartą siecią punktów OPL i podzielone na odcinki (Północ, Południe i Praga) i pododcinki. Co jakiś czas organizowano także ćwiczenia i alarmy (np. w dniach 22–25 marca 1939 roku). Potrzebni byli ludzie odpowiedzialni za owe odcinki, pododcinki, ale także grupy budynków (tzw. bloki) i poszczególne domy. Za całość takiej obrony w stolicy odpowiadał wiceprezydent miasta Julian Spitosław Kulski.
Takie komórki tworzono również we wszystkich ważniejszych przedsiębiorstwach, punktach administracji samorządowej i centralnej. Najważniejsze strategicznie jednostki (filtry, wodociągi, elektrownia, tramwaje itd.) musiały mieć własne jednostki przeciwlotnicze i przeciwgazowe. Do komendantury OPL Stacji Filtrów został właśnie mianowany Tadeusz Baranowski.
Państwo polskie ogłosiło mobilizację całkowitą wojska na dzień 27 sierpnia 1939 roku, ale ostatecznie nastąpiła ona dopiero 31 sierpnia 1939 roku.
Na dokumencie znalazły się obowiązki oraz kary ponoszone przez posiadacza w wypadku niedopełnienia obowiązków. Kartę powołania podpisał zastępca naczelnika Stacji Filtrów J. Świerski. Aby ją uwierzytelnić, przystawiono pieczęć tuszową Wodociągów i Kanalizacji Zarządu.

Autor opisu: dr Rafał Radziwonka