Kościół na Woli

Obraz przedstawia widok warszawskiego kościoła św. Wojciecha, mieszczącego się przy ulicy Wolskiej 76. Włodzimierz Panas umieścił neogotycki budynek Józefa Piusa Dziekońskiego na tle jednolitego, szarego nieba, w otoczeniu zielonych drzew. Praca ma, realistyczną formę, a stonowana kolorystyka, sprawia, że kompozycję można odczytywać jako melancholijny wyraz urbanistycznej pustki Woli końca lat 50.
Malarstwo Panasa częstokroć określano jako „smutne”. Artysta zazwyczaj poruszał się w obrębie nieoczywistych motywów, takich jak pozornie nieatrakcyjne fragmenty stolicy czy liryczne portrety umieszczane w przygnębiająco ubogim otoczeniu. W recenzji wystawy twórcy, zorganizowanej w świetlicy klubu Zakładów Radiowych im. Kasprzaka, ówczesny dziennikarz „Sztandaru Młodych”, Antoni Krauze pisał: „Obrazy realistyczne, utrzymane w dziwnych, szarych tonacjach, pozornie spokojne. Pozornie, bo kryje się w nich jakiś dramat. Subtelne pejzaże, których deformacji prawie się nie zauważa. Mają na pewno w sobie coś z poetyki ikonograficznych pejzaży Nowosielskiego. Ten sam spokój, oszczędność w operowaniu kolorem i światłem. Biele, które są zawsze złamane i może właśnie dlatego tak dramatyczne” („Sztandar Młodych” 9 II 1960, nr 33). W anonimowej notce z „Przeglądu Kulturalnego” (nr 6 z dn. 4 II 1960) przeczytać można: „Panas wystawił ładne, choć nieco »smutne«, jak mówiono na otwarciu, obrazy”.
Ten sam motyw pojawił się na innym obrazie artysty z 1958 roku, zatytułowanym Wola reprodukowanym w dwóch katalogach malarza.

Autorka opisu: Zofia Rojek