Pas wojskowy, galowy por. Zdzisława Pacaka-Kuźmirskiego

Pas galowy, podszyty skórą, z metalową klamrą zawierającą wyobrażenie głowy w hełmie rzymskiego legionisty stanowił cześć przedwojennego munduru wojskowego i był własnością por. Zdzisława Pacaka-Kuźmirskiego (1910–1981). Porucznik używał go zarówno podczas służby wojskowej we Lwowie, jak i w czasie kampanii wrześniowej 1939 roku w Warszawie. Był dowódcą 8 Kompanii 1 Batalionu 40 Pułku Piechoty „Dzieci Lwowskich”. Dowodził redutą nr 56 – zwaną redutą Sowińskiego – znajdującą się u zbiegu ulic Wolskiej i Redutowej, broniąc dostępu do miasta od strony zachodniej. 9 września 1939 roku załoga tej placówki zadała dotkliwe straty nacierającej kolumnie niemieckiej z 4 Dywizji Pancernej, ponieważ wylała terpentynę z beczek z pobliskiej fabryki „Dobrolin” i je podpaliła. Reduta pod dowództwem por. Pacaka-Kuźmirskiego utrzymała się do momentu kapitulacji Warszawy.

Właściciel pasa przebywał początkowo w niewoli w oflagu II c Woldenberg, z którego udało mu się uciec w nocy 19/20 marca 1942 roku. Brał udział w konspiracji pod pseudonimem Andrzej, m.in. pełniąc funkcję zastępcy dowódcy i szefa operacyjnego Organizacji Specjalnych Akcji Bojowych „Osa”, a następnie zastępcy dowódcy oddziału „Kosa 30” Kedywu KG AK. Jego pas w 1986 roku trafił do zbiorów Muzeum.

Autor opisu: Julian Borkowski