Na Podwalu

Od końca lat 50. Helena Krajewska zaczęła odchodzić od doktryny socrealistycznej na rzecz tworzenia dokumentalnych, nawiązujących formalnie do postimpresjonizmu, widoków Warszawy. Jej prace z tego okresu charakteryzuje jasna, często pastelowa kolorystyka, migawkowe ujęcia kompozycyjne i stylizowane, nieco naiwne kształtowanie sylwetki ludzkiej. Jadwiga Korzeniowska pisała: „Ma Warszawa także i dziś rozkochanych w sobie artystów. Do nich należy znana, ceniona nie tylko w kraju malarka – Helena Krajewska. O jej twórczości można powiedzieć, że jest czułym sejsmografem rejestrującym, z właściwą artystce wrażliwością, przemiany, jakie nastąpiły w Warszawie w ciągu ostatnich 25 lat. Od tylu bowiem lat towarzyszy Krajewska życiu stolicy utrwalając na płótnie poczynione obserwacje, oddając piękno warszawskich ulic, barwę warszawskiego pejzażu. Pogodna, pełna życia i radości jest ta wizja”.
Obraz przedstawia widok na pomnik Jana Kilińskiego przy ulicy Podwale, od strony Placu Zamkowego. W tle widoczne są kamieniczki u wylotu ulicy Piekarskiej. Pod pomnikiem stoi grupa kilkunastu turystów zwiedzających Stare Miasto. Na pierwszym i dalszym planie artystka umieściła charakterystyczne dla lat 60. i 70. samochody.

Autorka opisu: Zofia Rojek