Wróć
Gabinet Sreber i Platerów Warszawskich
Tygielki, w których przynoszono gorącą czekoladę, miały w pokrywie wycięty otwór. Wsuwano do niego mątewkę służącą do mieszania gęstego płynu przed jego rozlaniem do filiżanek. Było to konieczne, gdyż w XVIII wieku nie potrafiono usuwać nadmiaru tłuszczu z ziaren kakaowca. Rozcierano je na proszek, mieszano z cukrem, wanilią czy cynamonem i zalewano gorącą wodą. Napój zawierał dużą ilość tłuszczu, który szybko osadzał się na powierzchni płynu. Dopiero w 1828 roku wynaleziono sposób na odtłuszczenie nasion.
Tygielek powstał w warsztacie Jana Jerzego Bandau, cenionego warszawskiego złotnika. W jego pracowni początkowo powstawały przedmioty o barokowej proweniencji. Od lat 70. XVIII wieku uwidoczniał się w warszawskim złotnictwie silny wpływ klasycyzmu. Spod ręki Bandau wyszło wiele przedmiotów utrzymanych w tej stylistyce. Jego srebra cechują: wyczucie proporcji, harmonia kształtów, dobór i rozmieszczenie elementów dekoracyjnych oraz solidność i staranność wykonania.
Autorka opisu: Monika Siwińska
Autorskie prawa majątkowe do tego obiektu wygasły lub nie stanowi on utworu. Można go wykorzystać dowolnie - również do celów komercyjnych. Zgoda Muzeum nie jest wymagana, utwór powinien być jednak zawsze opisany imieniem i nazwiskiem twórcy.
Dodano obiekt do kolekcji
