Wnętrze kawiarni Szwajcarska, róg ulic Zgoda i Szpitalnej

U zbiegu ulic Zgoda (ówcześnie Władysława Hibnera) i Szpitalnej w 1961 roku otwarto pierwszy w Warszawie, w powojennej rzeczywistości, pensjonat dla cudzoziemców przebywających dłuższy czas w stolicy. Ciekawy budynek umiejscowiony przy placyku tzw. pięciu rogów został zaprojektowany przez Zygmunta Stępińskiego i Andrzeja Ileckiego, miał jedenaście kondygnacji. Zbudowano go w miejscu po zniszczonej, a następnie wyburzonej kamienicy, w której od 1906 roku mieściła się bardzo popularna kawiarnia „Szwajcarska” czynna do późnych godzin i pełna dziennikarzy pracujących w redakcjach gazet mieszczących się w tym samym budynku.

W nowoczesnym modernistycznym gmachu pensjonatu „Zgoda”, w przestrzeni całkowicie przeszklonej części parteru i na antresoli umiejscowiono kawiarnię o tej samej nazwie. Lokal był znakomicie widoczny i skupiał wzrok przechodniów idących prowadzącymi w to miejsce ulicami Chmielną (ówcześnie Henryka Rutkowskiego) i Bracką. Wystrój wnętrza zaprojektował Zygmunt Stępiński – kolumny, główne elementy konstrukcyjne, stanowiły również część wystroju kawiarni, neonowe oświetlenie sufitu i stożkowe lampy zwisające nad bufetem nadawały charakter temu wnętrzu, dobrze odzwierciedlającemu główne trendy epoki. Lekkie spiralne schody prowadziły na antresolę z przestronnym tarasem otwartym na jeden z najbardziej ruchliwych i chętnie odwiedzanych przez mieszkańców punktów śródmieścia. Tradycja miejsca przetrwała do lat 90. XX wieku, kiedy po przebudowie otwarto tam sieciową restaurację.

W przekazanej do Muzeum spuściźnie po architekcie Zygmuncie Stępińskim, z której pochodzi prezentowane zdjęcie, znajdują się zarówno fotografie samego budynku, jak i wnętrz kawiarni, częściowo wykonane jeszcze przed oddaniem jej do użytku, to: AF 29718, AF 29719, AF 29720, AF 29721, AF 29722.

Autorka opisu: Anna Topolska