Rotunda PKO

Obraz powstał pięć lat przed tragicznym wypadkiem – 15 lutego 1979 roku o godzinie 12:37 w Rotundzie nastąpił wybuch gazu. W banku znajdowało się około 170 pracowników i 300 klientów. Gmach uniósł się kilka metrów nad ziemię, po czym roztrzaskał w powietrzu, a wszystkie kondygnacje rotundy zapadły się aż do podziemnych archiwów. W katastrofie zginęło 49 osób, a 135 zostało rannych. W „Życiu Warszawy” (17–18 II 1979) na pierwszej stronie pisano: „W piątek w Warszawie tematem dnia była czwartkowa tragedia w Rotundzie PKO. W mieście panował nastrój powagi. W szpitalach trwała uporczywa walka o życie i zdrowie rannych. Prowadzono dramatyczną identyfikację ofiar śmiertelnych. [...] W obliczu nieszczęścia warszawiacy zademonstrowali serdeczną, ludzką, głęboko wzruszającą solidarność. Solidarność – nie bójmy się wielkich słów – godną Polaków. Już w toku akcji ratowniczej, w kilka minut po katastrofalnym wybuchu, nie bacząc na niebezpieczeństwo osuwających się stropów i sypiącego się szkła, przechodnie spontanicznie rzucili się na pomoc, razem ze strażą pożarną, milicjantami, żołnierzami i służbą zdrowia wyprowadzali z gmachu kobiety, ludzi starszych i dzieci. […] Przez całą noc z czwartku na piątek w 14 szpitalach warszawskich toczyła się walka o ludzkie życie. […] Wracających do zdrowia i przytomności odwiedzają towarzysze pracy, przedstawiciele władz miasta, macierzystych instytucji, organizacji partyjnych i związkowych. Wielu rannych prosi o specjalną pomoc dla dzieci pozostawionych w domach lub starszych rodziców. Wszystkie te prośby załatwiane są błyskawicznie”.

Autorka opisu: Zofia Rojek