Portret Krystiana Skoryny (1804-1851)

Obraz powstał w 1846 roku, gdy sportretowany na nim Krystian Skoryna miał 42 lata. Został przedstawiony w ciemnym surducie z wysokim kołnierzem, w halsztuku, ze spinką w kształcie kwiatu przy koszuli oraz ze złotą obrączką na palcu prawej ręki.
Był synem Jakuba Skoryny i Elżbiety z Kobylewiczów, jako jedyny z trzech braci odziedziczył rodzinną fabrykę kamieni młyńskich, która mieściła się przy ulicy Bukowej (nr hip. 409, obecnie to wschodni narożnik ulic Okrzei i Panieńskiej) i działała od 1794 roku. Krystian Skoryna był dwukrotnie żonaty, miał ośmiu synów i córkę. Zmarł w 1851 roku, w wieku 47 lat – został pochowany na cmentarzu Kamionkowskim, gdzie jego żona Klara ufundowała mu pomnik z przedstawieniem herbu Sielawa i napisem „Obywatel Przedmieścia Pragi”. Ich syn, Cezary, przejął i znacząco rozwinął rodzinny biznes, stając się jednym z najważniejszych i najbardziej prominentnych praskich przedsiębiorców i filantropów XIX wieku.

Autorka opisu: Zofia Rojek