Odpisy meldunku nr 9/AM dotyczącego przebiegu ekshumacji zwłok z burzowca przy ul. Łazienkowskiej w Warszawie

Opisała ona dokładne moment wydobywania szczątków ludzkich tworzących prawdziwy stos.

Jeden ze świadków opisał przyczynę śmierci ofiar podczas powstania warszawskiego (na przełomie 28 i 29 września 1944 roku). Pragnęli oni uciec na inny obszar – z Mokotowa na Śródmieście – ale utknęli w zamkniętym kanale burzowym, który dodatkowo został zalany przez Niemców. Żołnierze III Rzeszy mogli również użyć karbidu, by w ten sposób otruć uciekających kanałami.

Pracownica Polskiego Czerwonego Krzyża dokładnie opisała także stan zwłok – zachowały się one w dobrym stanie (poza brakiem ciała na czaszkach). Świadczyło to o ich zalaniu przez wodę.

Potwierdzeniem zgodności treści odpisu z oryginałem jest pieczęć tuszowa instytucji.

Są dwa egzemplarze tego dokumentu – jeden z nich posiada przystawioną pieczęć (MHW A/I/81/a), a drugi nie (MHW A/I/81/b).