Back
Prezentowany dokument zaświadcza, że Jerzy Karol Chojnacki przybył do Polski po zakończeniu II wojny światowej. Sam dokument posiada liczne urzędowe pieczęcie tuszowe oraz czarno-białe zdjęcie Jerzego Chojnackiego, które ukazuje wyniszczonego mężczyznę w dojrzałym wieku.
Po upadku powstania warszawskiego Chojnacki trafił do obozów na terenie III Rzeszy – koncentracyjnego w Mauthausen oraz pracy w pobliżu Wiednia. Po wyzwoleniu zdecydował się powrócić do ojczyzny, co wiązało się z podróżą aż do Czechowic-Dziedzic na Śląsku, gdzie 24 sierpnia 1945 roku został zarejestrowany przez Punkt Przyjęcia Państwowego Urzędu Repatriacyjnego Ministerstwa Administracji Publicznej jako osoba represjonowana. W związku z tym przysługiwał mu darmowy transport do miejsca zamieszkania. Jerzy Chojnacki postanowił powrócić do Warszawy. Otrzymał stosowną sumę pieniędzy, która była niezbędna do życia, i udał się w drogę.
Do stolicy dotarł 13 września 1945 roku i trafił się do jednego z posterunków nowo powołanej Milicji Obywatelskiej (mieszczącego się przy ulicy Stalowej na Pradze), aby zgłosić swoją obecność. Najwyraźniej jednak nie chciał już mieszkać w stolicy i zdecydował się wrócić do domu rodzinnego w Lublinie. Uzyskał na to zgodę 15 września 1945 roku i wyjechał tam następnego dnia. Z powodu tej zmiany planów ważność zaświadczenie została przedłużona do dnia 25 września 1945 roku.
Autor opisu: dr Rafał Radziwonka
The copyright to this exhibit has expired or it does not constitute a work. It can be used freely - also for commercial purposes. The Museum's consent is not required, but the work should always be described with the name and surname of the creator.
Object added to collection
